Geschreven door Paul

Tijdens zijn eerste uitzending naar het Midden-Oosten is contact met thuis schaars. Geen WhatsApp, geen videobellen. Alleen een telefoonkaart voor tien minuten bellen… en hopen dat er iemand opneemt.

Maar er is nog iets waar iedereen in het kamp naar uitkijkt: de militaire post.

Wanneer er een vrachtvliegtuig arriveert met brieven en pakjes van thuis, gaat het nieuws als een lopend vuurtje door het kamp. Binnen enkele minuten staat iedereen bij het kleine gebouwtje waar de post wordt uitgedeeld.

“Ik keek in het vak met de letter van mijn achternaam.
Het was al bijna leeg.
Toch zocht ik nog even verder…
En ja hoor: twee pakjes met mijn naam erop.
Mijn hart maakte een sprongetje van geluk.”

Wat er in die pakjes zat, en waarom ze hem zo raakten, lees je in het boek.